Πρωί Δευτέρας, ένα ψηλοκρυωμα με τριγυρνάει και οι λέξεις μου χτυπάνε στα ίδια σύμφωνα.
Λόγια, λύση, λάμα, λύρα, λαγούμια…
Την ίδια ώρα που ψάχνω αιτίες να δικαιολογήσω το κυκλοθυμικό μου κουφάρι, ακριβώς τότε βλέπω τον Ερμή να γυρνάει ανάδρομος και τα νεύρα μου κρόσσια, ενώ ο ωροσκόπος μου με καλεί να απατήσω γιατί το σεξ , λέει, δεν το βρίσκεις πάντα στους δικούς σου ανθρώπους. Έλα ρε! Μη μου πεις!
Ξενέρωνα, ξενιτιά, ξένος, ξόρκι, ξεκωλο, ξέμεινα,…
Ο elementstv ρωτά σε ένα σχόλιο του αν έχω σκεφτεί ότι κάποιος μπορεί να πιστεύει για μένα πως είμαι η κατάντια του ανθρώπινου γένους και ίσως έχει δίκιο. Χαϊδεύω το πρόσωπο μου και καθησυχάζω τον εγωισμό μου.
Πρόσωπο, πέος, πίστη, πιασ’το, πύον…
Εκτυπώνω τα νέα ποστ. Πονάνε τα μάτια μου σήμερα και δεν μπορώ να κοιτάω στην οθόνη για πολύ ώρα. Άσε που το Σαββατοκύριακο είχε μια διαολεμένη κίνηση από αναρτήσεις.
Διάολος, δείγμα, δέρμα, δώρο, διδάσκω, δόλος…
Μαρμαρυγή και άτιτλο. Τρεις φωτογραφίες. Τα πόδια ενός άντρα. Άσπρο. Όρθια. Ακουμπισμένα στον τοίχο. Κλειστά. Μαύρο. Τα πόδια είναι ένα υποτιμημένο τμήμα του ανθρώπινου σώματος. Όλη η προσοχή πέφτει στο στήθος, στα οπίσθια, στο φούσκωμα στο μπροστινό μέρος του παντελονιού. Τα γυμνά τριχωτά πόδια ενός τριανταπεντάρη. Έως ψηλά. Τους μηρούς.
Καυλα, κόλαση, κοίτα με, κούρος, κομοδίνο, κέρματα, κέρατα…
Το μόνο σχόλιο κάτω από τις φωτογραφίες είναι του tovene 592. Σήμερα μόλις παρατήρησα ότι υπάρχει αυτό το 9 στη μέση. Νόμιζα και είχα συνηθίσει, το 52. Ένα εννιά λοιπόν στη μέση. Όπως Σεπτέμβριος. Μάλλον αρχίζω και τα χάνω.
Σχιζοφρενείς, σχεδόν, σώμα, σεξ, σάλιο, στήσου, σπέρμα, σεντόνια, σήμερα, Σαλό…
Την ίδια ώρα που ο Soberedheart, με μια γλυκιά αφέλεια, ζητά παρέα για να φαγωθεί το παστίτσιο που μαγείρεψε.
Μαγεία, μέτρο, μέρος, μύθος, μισώ, μεταμορφώνομαι…
Αν παίρναμε όλοι τα ρίσκα μας μπορεί να γινόμασταν συμμέτοχοι στην κατάκτηση της ουτοπίας. Φαντάσου μια τεράστια παρέα από μπλογκερ να καταλαμβάνει την πλατεία στο Γκάζι. Σάββατο βράδυ. Ποτά στο χέρι. Τα κινητά αφημένα σπίτι και η ανωνυμία να γίνεται δεκάδες ονόματα στο στόμα σου.
Και ας βρέξει! Σκασίλα μας!
Λόγια, λύση, λάμα, λύρα, λαγούμια…
Την ίδια ώρα που ψάχνω αιτίες να δικαιολογήσω το κυκλοθυμικό μου κουφάρι, ακριβώς τότε βλέπω τον Ερμή να γυρνάει ανάδρομος και τα νεύρα μου κρόσσια, ενώ ο ωροσκόπος μου με καλεί να απατήσω γιατί το σεξ , λέει, δεν το βρίσκεις πάντα στους δικούς σου ανθρώπους. Έλα ρε! Μη μου πεις!
Ξενέρωνα, ξενιτιά, ξένος, ξόρκι, ξεκωλο, ξέμεινα,…
Ο elementstv ρωτά σε ένα σχόλιο του αν έχω σκεφτεί ότι κάποιος μπορεί να πιστεύει για μένα πως είμαι η κατάντια του ανθρώπινου γένους και ίσως έχει δίκιο. Χαϊδεύω το πρόσωπο μου και καθησυχάζω τον εγωισμό μου.
Πρόσωπο, πέος, πίστη, πιασ’το, πύον…
Εκτυπώνω τα νέα ποστ. Πονάνε τα μάτια μου σήμερα και δεν μπορώ να κοιτάω στην οθόνη για πολύ ώρα. Άσε που το Σαββατοκύριακο είχε μια διαολεμένη κίνηση από αναρτήσεις.
Διάολος, δείγμα, δέρμα, δώρο, διδάσκω, δόλος…
Μαρμαρυγή και άτιτλο. Τρεις φωτογραφίες. Τα πόδια ενός άντρα. Άσπρο. Όρθια. Ακουμπισμένα στον τοίχο. Κλειστά. Μαύρο. Τα πόδια είναι ένα υποτιμημένο τμήμα του ανθρώπινου σώματος. Όλη η προσοχή πέφτει στο στήθος, στα οπίσθια, στο φούσκωμα στο μπροστινό μέρος του παντελονιού. Τα γυμνά τριχωτά πόδια ενός τριανταπεντάρη. Έως ψηλά. Τους μηρούς.
Καυλα, κόλαση, κοίτα με, κούρος, κομοδίνο, κέρματα, κέρατα…
Το μόνο σχόλιο κάτω από τις φωτογραφίες είναι του tovene 592. Σήμερα μόλις παρατήρησα ότι υπάρχει αυτό το 9 στη μέση. Νόμιζα και είχα συνηθίσει, το 52. Ένα εννιά λοιπόν στη μέση. Όπως Σεπτέμβριος. Μάλλον αρχίζω και τα χάνω.
Σχιζοφρενείς, σχεδόν, σώμα, σεξ, σάλιο, στήσου, σπέρμα, σεντόνια, σήμερα, Σαλό…
Την ίδια ώρα που ο Soberedheart, με μια γλυκιά αφέλεια, ζητά παρέα για να φαγωθεί το παστίτσιο που μαγείρεψε.
Μαγεία, μέτρο, μέρος, μύθος, μισώ, μεταμορφώνομαι…
Αν παίρναμε όλοι τα ρίσκα μας μπορεί να γινόμασταν συμμέτοχοι στην κατάκτηση της ουτοπίας. Φαντάσου μια τεράστια παρέα από μπλογκερ να καταλαμβάνει την πλατεία στο Γκάζι. Σάββατο βράδυ. Ποτά στο χέρι. Τα κινητά αφημένα σπίτι και η ανωνυμία να γίνεται δεκάδες ονόματα στο στόμα σου.
Και ας βρέξει! Σκασίλα μας!
