Πάλι έχω τρελά καλή διάθεση. Τι μου συμβαίνει; Δεν μπορώ άλλο πια. Έχω καταπιεί το χάπι της ευτυχίας και δεν το ξέρω;
Ο Λοστθοτς με λέει πως δεν γράφω πια προσωπικά και εγώ είπα να το αναλύσω σε ποστ γιατί θα μου πάρει χώρο πολύ.
Δεν ξέρω. Μια οι προκλήσεις και το πόσο μου αρέσει να φτιάχνω κασέτες(παλιότερα), σιντις(ακόμα και τώρα) και λίστες στο ραπιντσεαρ(εσχάτως), ήρθε και έδεσε το γλυκό. Αν και νομίζω ότι μέσα στα κείμενα όλων μας, ακόμα και όταν γράφουμε για τον Τριστανο και την Ιζολδη, έχει κομμάτι του πρωινού μας και του μεσημεριού μας και της μέρας μας ολόκληρης. Εδώ να πω και το ορθότατο της αποχής που την έχεις ανάγκη μερικές φορές. Του παιχνιδιού και άλλων άσχετων, άκυρων και χαρούμενων. Μάλλον φταίει ότι ο Πέτρος είναι ακόμα στην εντατική και εγώ έχω αναλάβει την διαχείριση. Δεν είμαι τόσο γοητευτικός-αν ήταν έστω και λίγο εκείνος-, είμαι λιγότερο μαλάκας και έκανα και outing στη μάνα μου που εκείνος δεν ήθελε.
Τι έγινε στο ξεμπρόστιασμα στη Μάνα-παρεμπιπτόντως το έχω κάνει εδώ και 3 εβδομάδες αλλά ξέχασα να το αναφέρω- ρωτάς;
Τι να γίνει;
Τα κλασσικά;
Όχι τα κλασσικά! Εδώ είχαμε να κάνουμε με μια αποκάλυψη. Αυτή δεν είναι μάνα! Είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος(όχι της ελληνικής κυβέρνησης, της ελβετικής που είναι και πιο ανοιχτόμυαλοι).
Πέρα από το αρχικό γούρλωμα του ματιού, η συζήτηση κύλησε χαλαρά, χωρίς φωνές και τυμπανοκρουσίες, δίπλα από το τζάκι και μόνο σοκολάτα ζεστή δεν ήπιαμε να λέμε τα διάφορα. Είναι που το χειρίστηκα διπλωματικά. Πρώτα έφερα την συζήτηση σε ένα σημείο ώστε να με ρωτήσει τι κάνω, πως περνώ ερωτικώς και αν θα παντρευτώ. Μετά της είπα ότι έχω σχέσεις με άντρες-πόσους ακριβώς ήθελε να ρωτήσει αλλά το έπαιζε-, μετά έγινε αυτό με τα μάτια που λέγαμε και ρώτησε η Ελληνίδα μαμά: «Τι εννοείς;»
Για να μην μείνει με την απορία της εξήγησα και έπαιξα μετά το καλό μου χαρτί δηλαδή την φράση «…ξέρω ότι αυτό μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις μας για πάντα…».
Εδώ αγαπητό μου παιδί μπαίνει υπόγεια το νοούμενο «Είμαι οικονομικά και συναισθηματικά(αυτό παίζει) ανεξάρτητος. Μένω μόνος και μακριά. Είμαι έτοιμος για όλα. Πρόσεξε πως θα το χειριστείς, μητέρα».
Το πιάνει το υπονοούμενο η μμμαμά και σκέφτεται «Κάτσε τώρα γιατί αυτός μπορεί να μας φτύσει κανονικότατα και να τον ξαναδούμε στην κηδεία μας που θα έρθει να με νεκροφιλήσει(χτυπάμε όλοι ξύλο ομαδικά γιατί αγαπώ την μαμά μου μέχρι την τελευταία της σταγόνα και μόνο που το λέω ανατριχιάζω)».
Έτσι και έγινε μια συζήτηση ήρεμη, χωρίς καν ένα βούρκωμα βρε αδερφέ, μια φωνή, ένα κάτι τελοσπαντων! Μου είπε μήπως να προσπαθούσα να το αλλάξω(απορρίφθηκε), να έκανα ξανά σχέση με μια «κοπελίτσα» (δεν είμαι και μελλοντολόγος αλλά δεν το βλέπω να έρχεται), να προσέχω(κλασικό ακόμα και αν έχεις παραμεγαλώσει), πολλά γίνονται(εμένα θα μου πεις; Δεν τα βλέπω;), για έναν τυπά του κοινωνικού της περίγυρου που μεθάει (λέει) και την πέφτει σε όλους τους φίλους του σε δημόσιες εκδηλώσεις(αν μιλάμε για ζωοπανήγυρη, που γίνεται συχνά σε μια κοντινή στην Αθήνα πόλη, τότε είναι λίγο κινκυ) και άλλα επίσης στον ίδιο τόνο σαν να κάναμε κουβέντα για μια αποτυχημένη εξεταστική στο Πανεπιστήμιο. Δηλαδή «δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις αλλά τι να κάνουμε τώρα, να πεθάνουμε;».
Να φανταστείς της είπα ότι περίμενα να το φέρει βαρέως, γιατί έχω ακούσει κάτι εξτριμ αντιδράσεις τύπου «Φύγε από το σπίτι, ανώμαλε» και μου απάντησε με μια ηρεμία : «Σιγά… Κανείς δεν τα κάνει αυτά. Και αυτοί που ακούς δεν είναι έτσι(δεν το έπιασα το τελευταίο αλλά ένιγουει)».Οπότε και εγώ σκεφτόμουν μήπως έχει αρχίσει γιόγκα και την έχει δει ειμαι-παντα-ηρεμη-γιατι-εχω-ευαισθητα-τσακρας ή μήπως μέσα στα χάπια για την χοληστερίνη έχει πέσει και λίγη διαζεπαμη(Βαλιουμ αμόρφωτε άνθρωπε)!
Λάθος σκέψεις φιλαράκι(αυτό που μια γράφω καλιαρντα και την άλλη στρειτ, πολύ με έχει μπερδέψει)! Η γυναίκα είχε σχέδιο!!! Σου λέει θα του την φέρω από αλλού. Με φέρνει λοιπόν στο σημείο όπου την ρωτώ «πως θες να το διαχειριστώ γιατί εσύ ζεις με τον ίδιο κύκλο τόσα χρόνια και σε μια κλειστή κοινωνία» και εννοούσα συγγενείς και λοιπούς και γενικά ότι περιφέρεται και συνδέεται με το πατρικό μου.
Για να μην στα πολυλογώ (που ήδη το κάνω) μου ζήτησε να μην το μάθει κανείς. Ούτε καν τα αδέρφια μου!
«Σύμφωνοι, απλά να ξέρεις ότι δεν μπορώ να κρατήσω επαφές με κανέναν γιατί θα πιέζομαι όταν για παράδειγμα θα με ρωτούν για τις σχέσεις μου ή πότε θα παντρευτώ και τέτοια»
«Δεν είναι ανάγκη να απαντάς και συ» μου γυρίζει η μάνα. «Γιατί να τους δίνεις λογαριασμό;» σαν να μου τα μπέρδευε λιγάκι η δεν-παιρνεις-δεν-δινεις-λογαριασμο μανα
«Ρωτάει κανείς γιατί δεν παντρεύτηκε ο θειος σου ο Τάδε;» ποιος;
«Γιατί δεν παντρεύεται ο Νίκος της Καιτης;» έλα μου;
(συνεχίζεται… γιατί κουράστηκα…)
Ο Λοστθοτς με λέει πως δεν γράφω πια προσωπικά και εγώ είπα να το αναλύσω σε ποστ γιατί θα μου πάρει χώρο πολύ.
Δεν ξέρω. Μια οι προκλήσεις και το πόσο μου αρέσει να φτιάχνω κασέτες(παλιότερα), σιντις(ακόμα και τώρα) και λίστες στο ραπιντσεαρ(εσχάτως), ήρθε και έδεσε το γλυκό. Αν και νομίζω ότι μέσα στα κείμενα όλων μας, ακόμα και όταν γράφουμε για τον Τριστανο και την Ιζολδη, έχει κομμάτι του πρωινού μας και του μεσημεριού μας και της μέρας μας ολόκληρης. Εδώ να πω και το ορθότατο της αποχής που την έχεις ανάγκη μερικές φορές. Του παιχνιδιού και άλλων άσχετων, άκυρων και χαρούμενων. Μάλλον φταίει ότι ο Πέτρος είναι ακόμα στην εντατική και εγώ έχω αναλάβει την διαχείριση. Δεν είμαι τόσο γοητευτικός-αν ήταν έστω και λίγο εκείνος-, είμαι λιγότερο μαλάκας και έκανα και outing στη μάνα μου που εκείνος δεν ήθελε.
Τι έγινε στο ξεμπρόστιασμα στη Μάνα-παρεμπιπτόντως το έχω κάνει εδώ και 3 εβδομάδες αλλά ξέχασα να το αναφέρω- ρωτάς;
Τι να γίνει;
Τα κλασσικά;
Όχι τα κλασσικά! Εδώ είχαμε να κάνουμε με μια αποκάλυψη. Αυτή δεν είναι μάνα! Είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος(όχι της ελληνικής κυβέρνησης, της ελβετικής που είναι και πιο ανοιχτόμυαλοι).
Πέρα από το αρχικό γούρλωμα του ματιού, η συζήτηση κύλησε χαλαρά, χωρίς φωνές και τυμπανοκρουσίες, δίπλα από το τζάκι και μόνο σοκολάτα ζεστή δεν ήπιαμε να λέμε τα διάφορα. Είναι που το χειρίστηκα διπλωματικά. Πρώτα έφερα την συζήτηση σε ένα σημείο ώστε να με ρωτήσει τι κάνω, πως περνώ ερωτικώς και αν θα παντρευτώ. Μετά της είπα ότι έχω σχέσεις με άντρες-πόσους ακριβώς ήθελε να ρωτήσει αλλά το έπαιζε-, μετά έγινε αυτό με τα μάτια που λέγαμε και ρώτησε η Ελληνίδα μαμά: «Τι εννοείς;»
Για να μην μείνει με την απορία της εξήγησα και έπαιξα μετά το καλό μου χαρτί δηλαδή την φράση «…ξέρω ότι αυτό μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις μας για πάντα…».
Εδώ αγαπητό μου παιδί μπαίνει υπόγεια το νοούμενο «Είμαι οικονομικά και συναισθηματικά(αυτό παίζει) ανεξάρτητος. Μένω μόνος και μακριά. Είμαι έτοιμος για όλα. Πρόσεξε πως θα το χειριστείς, μητέρα».
Το πιάνει το υπονοούμενο η μμμαμά και σκέφτεται «Κάτσε τώρα γιατί αυτός μπορεί να μας φτύσει κανονικότατα και να τον ξαναδούμε στην κηδεία μας που θα έρθει να με νεκροφιλήσει(χτυπάμε όλοι ξύλο ομαδικά γιατί αγαπώ την μαμά μου μέχρι την τελευταία της σταγόνα και μόνο που το λέω ανατριχιάζω)».
Έτσι και έγινε μια συζήτηση ήρεμη, χωρίς καν ένα βούρκωμα βρε αδερφέ, μια φωνή, ένα κάτι τελοσπαντων! Μου είπε μήπως να προσπαθούσα να το αλλάξω(απορρίφθηκε), να έκανα ξανά σχέση με μια «κοπελίτσα» (δεν είμαι και μελλοντολόγος αλλά δεν το βλέπω να έρχεται), να προσέχω(κλασικό ακόμα και αν έχεις παραμεγαλώσει), πολλά γίνονται(εμένα θα μου πεις; Δεν τα βλέπω;), για έναν τυπά του κοινωνικού της περίγυρου που μεθάει (λέει) και την πέφτει σε όλους τους φίλους του σε δημόσιες εκδηλώσεις(αν μιλάμε για ζωοπανήγυρη, που γίνεται συχνά σε μια κοντινή στην Αθήνα πόλη, τότε είναι λίγο κινκυ) και άλλα επίσης στον ίδιο τόνο σαν να κάναμε κουβέντα για μια αποτυχημένη εξεταστική στο Πανεπιστήμιο. Δηλαδή «δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις αλλά τι να κάνουμε τώρα, να πεθάνουμε;».
Να φανταστείς της είπα ότι περίμενα να το φέρει βαρέως, γιατί έχω ακούσει κάτι εξτριμ αντιδράσεις τύπου «Φύγε από το σπίτι, ανώμαλε» και μου απάντησε με μια ηρεμία : «Σιγά… Κανείς δεν τα κάνει αυτά. Και αυτοί που ακούς δεν είναι έτσι(δεν το έπιασα το τελευταίο αλλά ένιγουει)».Οπότε και εγώ σκεφτόμουν μήπως έχει αρχίσει γιόγκα και την έχει δει ειμαι-παντα-ηρεμη-γιατι-εχω-ευαισθητα-τσακρας ή μήπως μέσα στα χάπια για την χοληστερίνη έχει πέσει και λίγη διαζεπαμη(Βαλιουμ αμόρφωτε άνθρωπε)!
Λάθος σκέψεις φιλαράκι(αυτό που μια γράφω καλιαρντα και την άλλη στρειτ, πολύ με έχει μπερδέψει)! Η γυναίκα είχε σχέδιο!!! Σου λέει θα του την φέρω από αλλού. Με φέρνει λοιπόν στο σημείο όπου την ρωτώ «πως θες να το διαχειριστώ γιατί εσύ ζεις με τον ίδιο κύκλο τόσα χρόνια και σε μια κλειστή κοινωνία» και εννοούσα συγγενείς και λοιπούς και γενικά ότι περιφέρεται και συνδέεται με το πατρικό μου.
Για να μην στα πολυλογώ (που ήδη το κάνω) μου ζήτησε να μην το μάθει κανείς. Ούτε καν τα αδέρφια μου!
«Σύμφωνοι, απλά να ξέρεις ότι δεν μπορώ να κρατήσω επαφές με κανέναν γιατί θα πιέζομαι όταν για παράδειγμα θα με ρωτούν για τις σχέσεις μου ή πότε θα παντρευτώ και τέτοια»
«Δεν είναι ανάγκη να απαντάς και συ» μου γυρίζει η μάνα. «Γιατί να τους δίνεις λογαριασμό;» σαν να μου τα μπέρδευε λιγάκι η δεν-παιρνεις-δεν-δινεις-λογαριασμο μανα
«Ρωτάει κανείς γιατί δεν παντρεύτηκε ο θειος σου ο Τάδε;» ποιος;
«Γιατί δεν παντρεύεται ο Νίκος της Καιτης;» έλα μου;
(συνεχίζεται… γιατί κουράστηκα…)
