Ντρέπομαι. Πίνω λίτρα αλκοόλ. Χάνω τον έλεγχο και ντρέπομαι. Μόνο αυτό θυμάμαι σαν αίσθηση. Την επόμενη μέρα οι εικόνες έρχονται σιγά σιγά στο μυαλό μου. Τι να πει κανείς; Αιθανολη… Να για παράδειγμα χθες αποκάλυψα την ταυτότητα μου ως Blogger σε ένα φίλο. Πάει η γλυκιά αίσθηση της ανωνυμίας. Δεν ξανά πίνω ούζα! Το χα υποσχεθεί και παλιότερα στον εαυτό μου αλλά κράτησα κάνα δίμηνο. Ευτυχώς σήμερα δεν πονάει το κεφάλι μου. Με ξύπνησε η γραμματέας. Όχι αυτή του προηγούμενου ποστ. Αυτή είναι αποκύημα της προ μεθυσιού φαντασίας μου. Τα μάτια μου λίγο θολώνουν. Κρίμα. Τόσο νέος…
